Jedną z bardziej osobliwych osób, które przewidziały ten problem, był Theodore John Kaczynski w swoim manifeście z 1995 roku "Industrial Society and Its Future” ("Społeczeństwo przemysłowe i jego przyszłość”).
Waluta rezerwowa ma trzy cechy: jest (i) środkiem wymiany, (ii) rezerwą wartości oraz (iii) jednostką rozliczeniową. Przez większość historii, aż do zawieszenia przez Richarda Nixona w 1971 systemu wymiany dolara amerykańskiego na złoto, "rezerwa wartości” dominujących walut niemal zawsze zależała od pewnego rodzaju powiązania ze złotem (Chiny po raz pierwszy wypróbowały pieniądz papierowy w dynastii Song, a Francja próbowała zabezpieczyć swoją walutę "Asygnata" skonfiskowanymi ziemiami kościelnymi podczas rewolucji francuskiej, ale żadne z tych doświadczeń nie zakończyło się sukcesem).
Za zeszłotygodniową wspólną interwencją na jenie ze strony amerykańskiego Departamentu Skarbu i japońskiego Ministerstwa Finansów stoi ważny przekaz. Tyle że nie jest to ten przekaz, który rynki otrzymywały do tej pory.
W roku 711 berberyjski dowódca imieniem Tarik ibn Zijad przeprawił się z Afryki Północnej z około siedmioma tysiącami ludzi i wylądował u podnóża góry, która do dziś nosi jego imię: Dżabal Tarik (Góra Tarika). Nazwa ta z czasem przekształciła się w Dżabal-tar, czyli Gibraltar.
W ślad za artykułem w Nikkei Asia Review, który donosił, że Chiny wkrótce wprowadzą kontrakt terminowy na ropę wyceniany w juanach, pojawiło się pewne zamieszanie co do tego, co to właściwie oznacza. Artykuł wskazywał, że w połączeniu z istniejącymi kontraktami terminowymi na złoto wycenianymi w juanach, eksporter ropy do Chin, zawierający kontrakt na przyjmowanie płatności w juanach, mógłby wykorzystać te dwa kontrakty terminowe do odbioru fizycznego złota jako zapłaty za ropę.
Po sześciu miesiącach wojny z Donaldem Trumpem Iran może pochwalić się uzyskaniem jednej znaczącej przewagi. Waszyngton coraz częściej walczy w tempie narzuconym przez Teheran.
Ten artykuł to migawka z marca 1978 roku. Momentu, w którym dolar wchodził w fazę otwartego kryzysu zaufania. Żeby zrozumieć, dlaczego to ważne, trzeba cofnąć się do zmiany zasad gry, która nastąpiła dosłownie dziesięć dni później.
Korespondent Manoj S. polecił esej zawsze przenikliwego Johna Michaela Greera o rozpadzie nieproduktywnych klas społecznych ukrytym za zasłoną dymną sztucznej inteligencji: "Gra w muzyczne krzesła” (A Game of Musical Chairs).
"Gdyby złoto występowało na Ziemi w większych ilościach – powiedzmy, tak obficie jak sól – byłoby znacznie mniej cenne i interesujące, pomimo swoich wyjątkowych właściwości fizycznych i piękna. A jednak złoto odkryto na każdym kontynencie na Ziemi."
Dolar kontynentalny, wprowadzony do obiegu w 1775 roku, miał finansować walkę kolonii z Wielką Brytanią - amerykańską rewolucję. W rzeczywistości sfinansował mistrzowski pokaz tego, jak szybko waluta może wyparować, gdy nie ma żadnej kotwicy, żadnego wiarygodnego zabezpieczenia i nikogo, kto byłby gotów zatrzymać prasy drukarskie. Wyemitowano setki milionów banknotów kontynentalnych opartych wyłącznie na obietnicy przyszłego wykupu w złocie lub srebrze - których kolonie nie posiadały w wystarczających ilościach.